http://www.birikimdergisi.com/guncel-yazilar/7985/ari-turkcenin-nicin-nasil-ve-nereden-ciktigi
Günümüz Türkçesinin ortaya çıkışı bize anlatılandan daha karmaşıkmış. Sadeleşmeyi savunan Ömer Seyfettin ve Ziya Gökalp gibi isimler yabancı kelimelerin bulunması konusunda daha esnekken ve esasen yabancı dillerdeki kuralların Türkçede uygulanmasına karşıyken, Yusuf Akçura ve Ahmet Ağaoğlu gibi isimlerin içinde olduğu tasfiyeciler diye bilinen grup Öz Türkçeye sahip çıkıp her türlü yabancı kelimenin Türkçeleştirilmesini savunuyormuş. Yazıdan anlaşıldığı kadarıyla Türk milliyetçiliğini savunan ve Türkçe dışında belli politik amaçları, tasavvurları bulunan bu iki grup da Cumhuriyet döneminin resmi ideolojisinde ve bürokrasisinde kendilerine farklı şekillerde yer bulmuşlar. Normalde çatışması ya da karşı karşıya gelmesi beklenecek bu iki eğilimin farklı düşüncelerinin ve niyetlerinin bir uyuşmazlık ya da farklılık yokmuşçasına bir arada yürürlükte olması ilginç. Yıllardan beri sürüp giden Türkçeye yönelik kararlı ve bilinçli bir hedeften uzak gibi duran aşırı müdahalecilik halinin ve düzeltmecilik hevesinin yaşadığı ve yaşattığı kafa karışıklığının kökenleri sanırım bu ikilikte yatıyor.
29 Kasım 2016 Salı
27 Kasım 2016 Pazar
Dijital Çağ ve Kültür
https://newleftreview.org/II/92/emilie-bickerton-culture-after-google
Şu kısımlar çarpıcı:
"As Taylor pointedly notes, the main source of Facebook’s and Google’s profits is other firms’ advertising expenditure, an annual $700bn in the US; but this in turn depends on the surplus extracted from workers who produce ‘actual things’. The logic of advertising drives the tech giants’ voracious appetite for our data. In 2012 Google announced it would be collating information from its multiple services—Gmail, maps, search, YouTube, etc.—to combine the ‘knowledge person’ (search queries, click-stream data), the ‘social person’ (our email and social media networks) and the ‘embodied person’ (our physical whereabouts, tracked by the phones in our pockets) into a single ‘3D profile’, to which advertisers can buy access in real time. Facebook, which is now bundling users’ offline purchases with their profiles, ‘to make it easier for marketers to reach their customers’, as Mark Zuckerberg put it, had a market value of $104 billion on the day of its IPO. Without our ‘likes’ and comments, our photos and tweets, our product ratings or restaurant reviews, these companies would be worth nothing."
"If the corporations have prospered in the digital age, what of the relationship between creative labour and technological innovation? For the tech-utopians, the Web would be a paradise of collaborative creativity, with art and knowledge produced for sheer pleasure. Richard Florida’s Rise of the Creative Class (2002) hailed the advent of the ‘information economy’, in which workers already controlled the means of production, as these were inside their heads. The tension between Protestant work ethic and Bohemian creativity would be dissolved, as profit-seeking and pleasure-seeking, mainstream and alternative morphed together. In reality, Taylor notes, the ideology of creativity has become increasingly useful for a profit-gouging economy. In a cruel twist, the ethos of the autonomous creator—the trope of the impoverished but spiritually fulfilled artist—has been repurposed to justify low pay and job insecurity. The ideal worker matches the traditional profile of the creative virtuoso: inventive, adaptable, putting in long hours and expecting little compensation in return. ‘Money shouldn’t be an issue when you’re employed at Apple’, shopworkers are informed. Graduate students are encouraged to think of themselves as comparable to painters or actors, the better to prepare themselves for impoverishment when tenure-track jobs fail to materialize."
"The ‘free culture’ internet ideology disguises sharply unequal social relations: the digital giants offer free apps, email and content as bait to hook an audience to sell to advertisers; struggling independent artists are supposed to provide their work on the same terms."
Şu kısımlar çarpıcı:
"As Taylor pointedly notes, the main source of Facebook’s and Google’s profits is other firms’ advertising expenditure, an annual $700bn in the US; but this in turn depends on the surplus extracted from workers who produce ‘actual things’. The logic of advertising drives the tech giants’ voracious appetite for our data. In 2012 Google announced it would be collating information from its multiple services—Gmail, maps, search, YouTube, etc.—to combine the ‘knowledge person’ (search queries, click-stream data), the ‘social person’ (our email and social media networks) and the ‘embodied person’ (our physical whereabouts, tracked by the phones in our pockets) into a single ‘3D profile’, to which advertisers can buy access in real time. Facebook, which is now bundling users’ offline purchases with their profiles, ‘to make it easier for marketers to reach their customers’, as Mark Zuckerberg put it, had a market value of $104 billion on the day of its IPO. Without our ‘likes’ and comments, our photos and tweets, our product ratings or restaurant reviews, these companies would be worth nothing."
"If the corporations have prospered in the digital age, what of the relationship between creative labour and technological innovation? For the tech-utopians, the Web would be a paradise of collaborative creativity, with art and knowledge produced for sheer pleasure. Richard Florida’s Rise of the Creative Class (2002) hailed the advent of the ‘information economy’, in which workers already controlled the means of production, as these were inside their heads. The tension between Protestant work ethic and Bohemian creativity would be dissolved, as profit-seeking and pleasure-seeking, mainstream and alternative morphed together. In reality, Taylor notes, the ideology of creativity has become increasingly useful for a profit-gouging economy. In a cruel twist, the ethos of the autonomous creator—the trope of the impoverished but spiritually fulfilled artist—has been repurposed to justify low pay and job insecurity. The ideal worker matches the traditional profile of the creative virtuoso: inventive, adaptable, putting in long hours and expecting little compensation in return. ‘Money shouldn’t be an issue when you’re employed at Apple’, shopworkers are informed. Graduate students are encouraged to think of themselves as comparable to painters or actors, the better to prepare themselves for impoverishment when tenure-track jobs fail to materialize."
"The ‘free culture’ internet ideology disguises sharply unequal social relations: the digital giants offer free apps, email and content as bait to hook an audience to sell to advertisers; struggling independent artists are supposed to provide their work on the same terms."
26 Kasım 2016 Cumartesi
Ortadoğu
Ortaoğu'nun siyasi tarihi üzerine ufuk açıcı bir yazı:
https://newleftreview.org/II/101/kevan-harris-making-and-unmaking-of-the-greater-middle-east
https://newleftreview.org/II/101/kevan-harris-making-and-unmaking-of-the-greater-middle-east
Trump
Trump'ın nasıl seçildiğine dair epey içeriden bir yazı:
https://dunyadanceviri.wordpress.com/2016/11/19/yoksullugunu-otekilerin-sebep-oldugu-bir-utanc-olarak-goren-beyaz-amerikali-isci-sinifinin-trumpa-oy-vermesi-uzerine/#more-4482
https://dunyadanceviri.wordpress.com/2016/11/19/yoksullugunu-otekilerin-sebep-oldugu-bir-utanc-olarak-goren-beyaz-amerikali-isci-sinifinin-trumpa-oy-vermesi-uzerine/#more-4482
24 Kasım 2016 Perşembe
Arzu
"Arzu, saf ve farklılaşmamış egonun kendi kendisinin bilincine varması bakımından asli öneme sahip bir Hegelci kavramdır." (M.K.A.)
Günümüzün bireyleri için bu sürecin tersine işlediği söylenebilir sanırım. Mevcut psikolojizmin de etkisiyle sürekli bir regresyonla geriye giderek bir bilince varmak yaygın bir hale gelmiş durumda. Yani arzu üzerinden bir bilince varmak yerine varıldığı düşünülen bilinç üzerinden arzular sürekli tanımlanıyor ve çeşitleniyor. Oysaki bu hal, bitmek bilmeyen bir kendini yeniden keşfetme fantezisinden başka bir şeye hizmet etmiyor. Sonuç olarak ortaya çıkansa çok sofistikeymiş, çeşitlenmiş ve pek çok olasılığı, durumsallığı bir arada barındırıyormuş gibi görünen egolar. Bu egoların oluşturduğu dünyada bir tutkuyu işaret edecek bir şekilde arzunun nesneleri yerine duygusal pekiştiricilerin ve contingent olana yüklenmeye çalışılan anlamların öncelik olması hiç de tesadüf değil. Zira böylesi egoların birbirlerine tahammül etmeleri anca böyle gerçekleşebiliyor. İnsana özgü tutku hallerinin asıl kaynağı olan arzudan kopup detaylara ve hiç bitmeyecekmiş gibi görünen zihinsel aydınlanmalara (monotonluklara) boğulmuş bir halde gitgide anonimleşmesi günümüzün sıradanlığının hikayesini oluşturuyor.
Günümüzün bireyleri için bu sürecin tersine işlediği söylenebilir sanırım. Mevcut psikolojizmin de etkisiyle sürekli bir regresyonla geriye giderek bir bilince varmak yaygın bir hale gelmiş durumda. Yani arzu üzerinden bir bilince varmak yerine varıldığı düşünülen bilinç üzerinden arzular sürekli tanımlanıyor ve çeşitleniyor. Oysaki bu hal, bitmek bilmeyen bir kendini yeniden keşfetme fantezisinden başka bir şeye hizmet etmiyor. Sonuç olarak ortaya çıkansa çok sofistikeymiş, çeşitlenmiş ve pek çok olasılığı, durumsallığı bir arada barındırıyormuş gibi görünen egolar. Bu egoların oluşturduğu dünyada bir tutkuyu işaret edecek bir şekilde arzunun nesneleri yerine duygusal pekiştiricilerin ve contingent olana yüklenmeye çalışılan anlamların öncelik olması hiç de tesadüf değil. Zira böylesi egoların birbirlerine tahammül etmeleri anca böyle gerçekleşebiliyor. İnsana özgü tutku hallerinin asıl kaynağı olan arzudan kopup detaylara ve hiç bitmeyecekmiş gibi görünen zihinsel aydınlanmalara (monotonluklara) boğulmuş bir halde gitgide anonimleşmesi günümüzün sıradanlığının hikayesini oluşturuyor.
23 Kasım 2016 Çarşamba
ABD ve Rusya
ABD ve Rusya'nın güç savaşları ve rejim tipleri üzerine bir değerlendirme:
http://www.birikimdergisi.com/haftalik/7988/rusya-ve-abd-iki-guc-iki-rejim-tipi
http://www.birikimdergisi.com/haftalik/7988/rusya-ve-abd-iki-guc-iki-rejim-tipi
Sağ Popülizmin Yükselişi
ABD seçimleri öncesinde yazılmış bir yazı:
http://medyascope.tv/2016/09/06/trump-erdogan-farage-populuzmin-cekiciligi-tehlikeleri/
http://medyascope.tv/2016/09/06/trump-erdogan-farage-populuzmin-cekiciligi-tehlikeleri/
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)